Proje Hakkında


PROJENİN AMACI:

Bu projenin amacı; okullarda akran zorbalığı konusunda farkındalık oluşturmak, öğrencilerin kendilerine güvenmelerinin kaybolmasına engel olmak, okullarda şiddet oranlarını düşürmek, öğrencilerin özgüven ve özsaygı kaybını önlemek, okullarda disiplin olaylarını azaltmak ve öğrencilerin devamsızlık oranlarını minimuma indirmek, saygılı bilinçli ve kendine güvenen bir nesil inşa etmek, türk ve mülteci öğrencilerin kaynaşmasını sağlamak, öğrencileri akran zorbalığına bağlı depresyon, dikkat kaybı, kaygı bozukluğu gibi hastalıklardan korumak, öğrencilerde ekip ruhu, işbirliği, şefkat ve merhamet duygularını geliştirmektir.

 

PROJENİN KONUSU:

Akran zorbalığı çocukların arkadaşları tarafından maruz kaldıkları fiziksel, cinsel ya da sözel şiddettir. ‘okul şiddeti’ olarak da adlandırılır. Her yaş grubundaki çocukların arasında görülebilir. Tanımından da anlaşılacağı üzere, kapsadığı davranışlar çok geniştir.
Hakaret ve dışlamadan, tehdit ve haraca kadar uzanan geniş bir aralığı vardır ve bu yüzden de tehlikeli bir okul çağı sorunudur. Bu sorunu tanımlarken dikkat edilmesi gereken, yaşanan şiddetin kasıtlı ve devamlı olup olmadığıdır. Zira akran zorbalığında söz konusu olan davranışlar, bir kereye mahsus olmayıp sistematik olarak devam eder ve ‘kurban’ kendini koruyamaz. Fiziksel şiddet davranışlarına, vurma, tekmeleme, kulak çekme gibi davranışları örnek gösterebilirken, cinsel çağrışımlı sözler söyleme, giysileri kaldırma ya da çıkarmaya çalışma, sarkıntılık yapma ilk akla gelen cinsel şiddet türleridir. Sözel şiddette ise, bedensel özelliklerle alay etme, kaba sözler söyleme, isim takma, sözlü olarak tehdit etme ile karşılaşılır.
Akran zorbalığının en başta gelen nedenleri: okullardaki öğrenci kalabalığı, öğrencilerin kendi aralarında yaşadıkları yoğun rekabet, düşük özgüven seviyesi, düşük özsaygı olarak sayılabilir.
Anne babaları endişelendiren bir problem olan akran zorbalığının sonuçları da ciddidir: bu sonuçlar düşük benlik algısı, kendine güvenememe, depresyon, kaygı bozuklukları, akademik başarısızlık, madde bağımlılığı, gelişim gerilemesi ya da bozukluğu, evden kaçma /okuldan kaçma şeklinde gerçekleşebilir.

 

PROJENİN GEREKÇESİ:
Akran zorbalığı son derece yaygın bir sorun olduğu halde bu kadar az önemsenmesinin birçok kültürel ve sosyal nedeni var. Öyle anlaşılıyor ki zorbalık hakkındaki çeşitli yanlış toplumsal yargılar şiddetin üretilmesinde ve tekrar tekrar üretilmesinde önemli bir rol oynuyorlar. Bu algılardan bazıları şunlar: 
İnkar ve Küçümseme: Özellikle okul yöneticilerinin, sorunları görmezden gelerek ‘bizim okulda zorbalık yoktur’ diyerek kendilerini savunmaya çalışmaları. Toplumsal açıdan bakıldığında da zorbalık olaylarının ‘büyütülecek kadar ciddi olmadığı’ algısı. Oysa doç. Dr. Metin pişkin tarafından ilköğretim öğrencileri üzerinde yapılan araştırmalar öğrencilerin yüzde 26’sının fiziksel, yüzde 34’ünün de sözel şiddete maruz kaldığını ortaya koymuştur.
Eğitici bulma: zorbalığı büyüme ve gelişmenin doğal bir parçası olarak görmek büyük bir hatadır. ‘zorbalığa uğrayan öğrencilerin yaşam güçlükleriyle mücadele etme becerisi gelişir’, ‘bu öğrenciler acı çekerler ama acı onları olgunlaştırır’ ya da ‘zamanla unuturlar’ gibi yaklaşımlar çok yaygın ve tehlikelidir. 
Eğlenceli Bulma: doğası gereği şiddet ve zorbalık içeren eylemleri çocukların birbirine yaptığı ‘masum şakalar’ olarak görmek, en fazla ‘ayarını kaçırmış’ olmakla suçlamak.
Görmezden Gelme: toplumda kendisine yapılan zorbalığı şikayet eden öğrencileri ‘ana kuzusu’ olarak tanımlayıp aşağılamak, bu kişileri ispiyonculukla suçlamak gibi bir eğilim vardır. Şikayetler genellikle önemsenmez ve kurban, dolayısıyla şiddet, görmezden gelinir. Bu öğrenciler yalnızlaştırılır.
Kurbanı Suçlama: zorbalığa uğrayan öğrencinin ‘mutlaka bunu hak edecek bir şey yaptığı’nın düşünülmesi. Kurbanın kışkırtıcı olarak görülüp zorbalığa ortak edilmesi.
Zamana Bırakma: küçükken yapılan zorbalıkların geçici bir ergenlik durumu olarak görülmesi ve bu zorbalıkları yapanların büyüyünce olgunlaşıp ‘akıllı, uslu insanlar olacaklarını’ varsaymak. Oysa araştırmalar okul döneminde zorbalık yapanların önemli bir bölümünün, yetişkin olduklarında da kendilerine ve topluma zarar vermeye devam ettiğini ortaya koyuyor.
Cinsiyet Ayrımcılığı: zorbalığın sadece erkekler tarafından uygulandığını düşünmek… araştırmalar kızlar tarafından uygulanan şiddetin de küçümsenemeyecek boyutlarda olduğunu ortaya koyuyor.

 

HEDEFLER:

Okullarda disiplin sorunlarının çözümüne katkı sağlamak

Öğrencilerin devamsızlık oranlarını minimuma indirmek

Akran zorbalığı konusunda farkındalık oluşturmak

Öğrenciler arasında şiddeti önlemek

Öğrencilere ekip ruhu iş birliği ve merhamet duygularını kazandırmak

Sağlıklı nesiller yetiştirilmesine, ülkemizin maddi manevi kalkınmasına katkı sağlamak

Öğrencilerin kendilerini huzur ve güven ortamında hissetmelerini sağlamak

Eğitim öğretim ortamlarını olumsuz öğrenci davranışlarından arındırmak

Öğrencilerin akademik başarılarını artırmak

Öğrencilerin sağlıklı psikolojik gelişimlerini korumak

 

Bu proje Sakarya ili sınırlarındaki 16 ilçedeki ortaokul, lise, Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü  bünyesindeki çocuk evleri sitelerindeki 12-18 yaş aralığındaki Türk ve göçmen çocukları kapsamaktadır.

Proje TC İçişleri Bakanlığı Dernekler Dairesi tarafından desteklenmekte Olup Sakarya İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Aile Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü ile Protokol Yapılmıştır.

 

Gösterim: 1140
0
0
0
s2sdefault